ÖZLEMİNİN PUSLU MAVİSİ
gece günün yarısı

gün ışığının karanlık hali

içe dönük küskünlüğünde

pişmanlık acısına karışan

yakıcı bir kıskançlık

gülümsemenin puslanmış yüzü

renklere utangaç griliği gibi düşerken

bazen bir bekleyiş,

belli belirsiz bir 

“gibi yapma” hali

yaşlanmış güne bir göz kırpış

düşlerimin kanatlı meleği

serin bir yaz gecesinde

aşk için kaldırılan iki kadeh

sonrasında sarhoşluğun cesareti

karanlığın koynuna çekerken sevdiğini

yıldızlara atılan çentikler,

özleminin puslu mavisi

gecenin bir yarısı

bir kadına bakıyorum

en az gece kadar güzel

gece kadar sessiz

Çoban yıldızım

(Erol ASLAN)