ÖZLEMİNİN PUSLU MAVİSİ
gece günün yarısı
gün ışığının karanlık hali
içe dönük küskünlüğünde
pişmanlık acısına karışan
yakıcı bir kıskançlık
gülümsemenin puslanmış yüzü
renklere utangaç griliği gibi düşerken
bazen bir bekleyiş,
belli belirsiz bir
“gibi yapma” hali
yaşlanmış güne bir göz kırpış
düşlerimin kanatlı meleği
serin bir yaz gecesinde
aşk için kaldırılan iki kadeh
sonrasında sarhoşluğun cesareti
karanlığın koynuna çekerken sevdiğini
yıldızlara atılan çentikler,
özleminin puslu mavisi
gecenin bir yarısı
bir kadına bakıyorum
en az gece kadar güzel
gece kadar sessiz
Çoban yıldızım
(Erol ASLAN)